Bijzonder van het kamp dit jaar was ook dat pianiste Mirsa Adami mee speelde. Ik kende haar al omdat ze soliste was geweest bij het orkest en ze is een erg goede pianiste en inspirerend musica. De docenten waren erg goed. Skye en de cello docent, Graham, kende ik al en Joel, de alt docent, was nieuw voor me.
Naast het spelen is er natuurlijk ook tijd voor ontspanning. Rond het middaguur was er altijd zoveel tijd dat we naar het strand gingen, in de tuin lagen of zaten of even het winkelcentrum konden verkennen. Ook voor natuur was aandacht. Op één van de dagen was er een excursie gepland om zes uur in de morgen. Dat was wel even schrikken natuurlijk voor de nachtbrakers onder ons. Maar het was heerlijk om door het natte gras te banjeren en de frisse zeelucht op te snuiven. Op een middag zijn we naar het natuurgebied "de Slufter" gegaan en hebben daar heerlijk gewandeld.
Hoewel het moeilijk is om in zo'n volle en leuke week echt één hoogtepunt aan te wijzen wordt er natuurlijk wel naar de concerten toegeleefd. Dit jaar was het zo dat al op de dinsdag (we kwamen op vrijdag aan en repeteerden voor het eerst op zaterdag) een concertje gepland was in een bejaardentehuis. Dat was wel even schrikken toen ik dat zag, maar we bleken toch al in staat om enkele stukken ten gehore te brengen. Zelf speelde ik op dit concert mee in een kwartet van Haydn en we speelden het requiem van Popper met drie cello's en piano. Voor dat ik naar Texel kwam kende ik geen van deze stukken, maar van Popper was ik meteen helemaal weg. Enkele mensen raakten ook geëmotioneerd bij dit stuk, en dat is toch wel een mooie vorm van waardering die niet in woorden uit te drukken is.
Voor mij was het fijnste concert het concert op Texel. We speelden in
de doopsgezinde kerk en dat was een heel leuke ruimte. Het was niet groot
maar de muziek klonk er fantastisch en het laatste zonlicht viel door
de ramen op de piano en de musici. Ik speelde drie stukken waaronder opnieuw
Popper en dat was erg fijn om in die kerk te spelen.
We hebben nog een concert gegeven op de markt, lekker informeel en heel
gezellig muziek maken is dat. En een tuinconcert waarop een barbecue volgde.
De week werd afgesloten met nog een laatste concert op het vaste land
in Valkkoog. En hoewel we gedurende de week best vaak goed weer hadden
regende het vandaag. Dit was voor mij een erg fors concert omdat ik maar
liefst aan vier van de stukken mee deed. Voor de pauze speelde ik Haydn.
Na de pauze opnieuw Popper, hetgeen weer wat tranen opleverde. Vervolgens
Schubert kwintet voor twee violen, alt en twee celli. Een stuk dat ik
vorig jaar had gespeeld om er kennis mee te maken, waarop ik onmiddellijk
vroeg of ik dat het jaar erop kon uitvoeren! En daarna ook nog Dvorak
kwintet voor twee violen, alt, cello en piano, met Mirsa. Een stuk waar
ik nu nog graag naar luister!
Tja, en dan, aan alle goede dingen komt een eind. Zo ook aan dit kamp.
Maar ik heb nog met bijna iedereen contact, ook met de mensen die ik nog
niet kende van orkest of eerdere jaren. Het is weer een fantastische ervaring
geweest en ik ben heel blij dat ik ook dit jaar weer naar het kamp heb
kunnen gaan. En stiekem, heel stiekem, kijk ik alweer een beetje uit naar
volgend jaar!
Take